Sunday, May 21, 2006

Problem

why do people have problems? why just run away w/ it? and not think about it? i guess its not possible... palaging misunderstood ako sa magulang ko... parang gusto ko na mamatay gusto ko pa rin maghintay sa end ng life ko... right now i'm not enjoyin it i want to give up!!! i want to give up now ayoko na gusto lagi na lang ako tahimik hindi ako magsasalita ng kahit ano ayoko mag open up na kahit anung problema maybe idaan ko na lang sa laro ng online games panandalian hindi makapag-isip ng kahit ano and i mean kahit ano buti nalang andyan ang ragnarok online at nameet ko ang guild na UNTOUCHABLES sa guild na yun nakilala ko c karla naging ka close ko agad at npaka open minded sya shes a brave little woman inaamin ko na weak ako i'm that strong enough to face my life i dont know im jst a happy-go-lucky person

Tuesday, February 28, 2006

crying

afternun 3 pm
nag ring yung phone

Champ: hello?! cnu toh?!

Aria: pwde po ba kay champ

Champ: speaking... cnu toh?

narinig nya s phone n umiiyak ang kausap

Champ: Aria ikw b yan?! bkit ka umiiyak?!

Aria: may ginagawa ka ba?!

Champ: wl nmn ...ei sagutin mo tanung ko bkit ka umiiyak?

Aria: Champ bkit gnun nagpromise sya na hndi nya ko paiiyakin?bkit gnito sya?! araw-araw pinapa iyak nya ko

Champ: nag away b kau ng BF mo?!

Aria: uu... kasi sumama sya dun s pinsan nya...eh lalabs dpt kmi ngyun... namatay yung gf ng pinsan nya ngyun ang libing..pinapasama ako...hndi ako pumayag

Champ: bakit ka hndi ka pumayag cnasama k nmn pala

Aria: anu ka ba? hndi ko nmn kilala yung girl.. atska ako n nmn ang gagastos eh

Champ: teka bkit ikw ang gumagastos?! niyayaya ka dpt sya ang gumastos... grabe nmn yun... maitanung ko lang sorry s word ha GOLD DIGGER ba sya?!

Aria: ewan ko

Champ: anung ewan mo?! bf mo yun eh dpt kilala mo sya dba

Aria: cguro nga gold digger sya...tuwing monthsary nmin ako gumagastos ako din nagrergalo

Champ: grabe nmn yun... makipag break ka kaya?! iwanan mo n sya be single again

Aria: hndi ko kaya takot ako mag-isa

Champ: hello? u got ur family and frends..how come ur lonely?!

Aria: basta takot ako mag-isa

Champ: u mean takot ka bk wl magmamahal sau gnun ba?

Aria: parang gnun n nga...

Champ: u know what ur a pretty girl and ur bf is a loser.. makipag break ka na at maghnp k ng iba..bilog ang mundo...teka sbi mo skin wl kang bf nung last tawag ko...ang gulo nmn

Aria: magulo ba sorry na wak k n magalit

Champ: alam mo kung ako naging BF mo hndi kita papaiyakin...papatawanin lng kita ang prob hndi mo ko bf im jst ur a frend n pwde mong sandalan everytime n may prob ka..and im sorry kung wl ako dyan s tabi mo

to be cont...

Thursday, February 09, 2006

ganun ba

bakit kaya ganun hindi ko alam kung bakit bakit mo ba tinatanung teka anu ba yung tinatanung mo ah basta hindi ko ma-explain kung bakit ganun para kang pinaglaruan at ginawa kang panakip butas syet parang ansakit diba pagkakamali pa yung pumasok ka sa isang relationaship na hindi naman dapat mali talaga yun ngayun nagsisisi ka kung bakit ka pumasok sa ganung sitwasyon oo nagsisisi na at nagkamali pa wala rin ako magagawa nangyari na ang hindi dapat mangyari leche talaga buhay ko hindi malaman kung anu ba talaga gusto palabasin at hindi rin alam kung anu gusto sa buhay ikaw dapat ang magdesisyon yan kasi ikaw ang pilot ikaw mismo ang gumagawa ng pangyayari na hindi mo dapat gagawin pero tao ka nagkakamali walang perpektong tao pero sa pagkakamali sa bawat araw na nangyayari ikaw ay natututo tandaan mo lahat ng leksyon na nagaganap sa buhay mo ito lang ang sandata mo para hindi ka na magkamali pa at lagi mo pakakatandaan 1 mistake is enough magpakaligaya ka na lang sa buhay mo sa bawat araw na daraan sau

Monday, January 09, 2006

Angry MOB

have u ever felt that uve been decieved by friendship? guess again...

Thursday, December 22, 2005

Caring

you never thought that would someone care for you the way you care for that person. caring someone makes your life meaningful. it can makes you a wonderful person that you are. we all know that we have someone that we cared and love. everyday in our life that we meet people in our life and gettin to know that peron which enter your life and make your world go round but then again caring for that person makes you weak. and sometime jealous. then you realize that this person can make you happy when smiles at you.

Tuesday, November 29, 2005

Boom!!!

He is just an ordinary, stupid, ignorant and some say that he is "SELFISH" boy next door. One day when he was drawing his father called him said "Did u do ur chores?!" the boy answered "im sorry father i forgot" and then suddenly someone a large voice entered the scene "ur boy didnt do this... and that blah blah blah" which triggered the time bomb that can explode in a minute... and BOOM!!!... almost killed an innocent civilian in a war between two nations...it went black and calling u that u belong to that group of people who accomplish or have unfinish business but cant let go that still u belong to those people who needs u the most... What is this someone helping u and get back where u belong pulling u that everyone is there except for that person who really u HATED the most among those people... u dont know if u want that person to be part of ur life but u cant... even change the world or turn the world upside down he is stiil part of it... u wish uve never born and happened this... cant explain... cant act... cant think...

Saturday, October 15, 2005

Minsan may isang PROSTITUTE

Tingin ng mga bobong kapitbahay ko daw ako.Nagpapagamit, binabayaran. Sabi nila ako daw ang pinakamaganda at pinakasikat sa aming lugar noon. Ang bango-bango ko daw, sariwa at makinis. Di ko nga alam kung sumpa ito, dahil dito naletse ang kinabukasan ko.Tara makinig ka muna sa kwento ko, yosi muna tayo.Alam mo, maraming lumapit sa akin, nagkagusto, naakit. Ang hirap pag lahat sa iyo virgin eh. Tinanggap ko naman silang tao, bakit kaya nila ako ginago? Masakit alalahanin, iniisip ko na lang na kase di sila taga rito, siguro talagang ganoon. Tatlong malilibog na foreigners ang namyesta sa katawan ko, na-rape daw ako.Sa tatlong beses akong nagahasa, ang pinakahuli ang di ko makakalimutan. Parang maski di ko ginusto ang mga nangyari, hinahanap-hanap ko siya. Tinulungan nya kasi akong makalimutan yung mga sadistang Hapon at Conyo. Kase, ibang-iba ang hagod niya. Umiikot ang mundo ko sa tuwing ginagamit niya ako. Ibang klase siya mag-sorry, lalo pa at kinupkop niya ako at ang mga naging anak ko. Parating ang dami naming regalo - may chocolates, yosi, ano ka! May datung pa! Nakakabaliw siya, alam kong ginagamit nya lang ako pero pagamit naman ako nang pagamit. Sa kanya namin natutunan mag-inggles, di lang magsulat ha! Magbasa pa! Hanggang ngayon, sa tuwing mabigat ang problema ko, siya ang tinatakbuhan ko. 'Yun nga lang, lahat ng bagay may kapalit. Nung kinasama ko siya,guminhawa buhay namin. Sosyal na sosyal kami.Ewan ko nga ba, akala ko napapamahal na ako sa kanya.Akala ko tuloy-tuloy na kaligayahan namin, yun pala unti-unti niya kong pinapatay. P*** ng I**! Sa dami ng lason na sinaksak niya sa katawan ko, muntik na akong malaspag. Ang daming nagsabi na ang ko.Patalsikin ko na daw. Sa tulong ng mga anak ko, napalayas ko ang animalpero ang hirap magsimula. Masyado na kaming nasanay sa sarap ng buhay na naranasan namin sa kanya. Lubog na lubog pa kami sa utang, kulang ata pati kaluluwa namin para ibayad sa mga inutang namin.Sinikap naming lahat maging maganda ang buhay namin.Ayun, mga nasa Japan, Hong Kong, Saudi ang mga anak ko. Yung iba nag-US,Europe. 'Yung iba ayaw umalis sa akin. Halos lahat, wala naman silbi,masaya daw sa piling ko, maski amoy usok ako.Sa dami ng mga anak ko na nagsisikap na tulungan ang kalagayan namin, siya din ang dami ng mga anak ko na namamantala sa kabuhayan at kayaman na tinatabi ko para sa punyetang kinabukasan naming lahat. Dumating ang panahon na di na kami halos makaahon sa hirap ng buhay. Napakahirap dahil nasanay na kami sa ginhawa at sarap.Ang di ko inaakala ay mismong mga anak ko, ang tuluyang sisira sa akin. Napakasakit tanggapin na malinlang.Akala ko ay makakakita ako ng magiging kasama sa buhay sa mga ahas na ipinakilala ng mga anak ko Hindi pala. Ang ko talaga. Binugaw ako ng sarili kong mga anak kapalit ng kwarta at pansamantalang ginhawa na nais nilang matamasa.Wala na akong nagawa dahil sa sobrang pagmamahal ko sa aking mga anak. Walaakong ibang yaman kundi ganda ko. Pinagamit ko na lang ng pinagamit ang sarili ko, basta maginhawa lang ang mga anak ko.Usap-usapan ako ng mga kapitbahay ko. May nanghihinayang, namumuhi at naaawa. na kase ang isang magandang tulad ko. Alam mo, gusto ko na sanang tumigil sa pagpuputa kaso ang laki talaga ng letseng utang ko eh. Palaki pa ng palaki. Kulang na kulang. Paano na lang ang mga anak ko naiwan sa aking punyetang puder? Baka di na ako balikan o bisitahin ng mga nag-abroad kong mga anak. Hindi na importante kung laspagin man ang ganda ko, madama ko lang ang pagmamahal ng mga anak ko. Malaman nila na gagawin ko ang lahat para sa kanila.Sa tuwing titingin ako sa salamin, alam ko maganda pa rin ako.Meron pa din ang bilib sa akin. Napapag usapan pa din. Sa tuwing nakikita ko ang mukha ko sa salamin, nakikita ko ang mga anak ko. Tutulo na lang ang mga luha ko ng di ko namamalayan. Ang gagaling nga ng mga anak ko,namamayagpag kahit saan sila pumunta. Mahusay sa kahit anong gawin. Tama man o mali. Proud ako sa kanila. Kaso sila, kabaligtaran ang nararamdaman para sa akin.Sa dami ng mga anak ko, iilan lang ang may malasakit sa akin. May malasakit man, nahihilaw. Ni di nga ako kinikilalang ina. Halos lahat sila galit sa isa't isa. Walang gusto magtulungan, naghihilahan pa. Ang dami ko ng pasakitna tiniis pero walang sasakit pa nung sarili kong mga anak ang nagbugaw sa akin.Kinapital ang laspag na ganda ko. Masyado silang nasanay sa sarap ng buhay. Minsan sa pagtingin ko sa salamin, ni hindi ko na nga kilala sarili ko. Dadating na naman ang pasko, sana maalala naman ako ng mga anak ko. Ilang buwan na lang, magbabagong taon na naman.Natatakot ako sa taong darating. Ngayon pa lang usap usapan na ang susunod napagbubugaw ng ilan sa mga anak ko. Sana may magtanggol naman sa akin, ipaglaban naman nila ako. Gusto kong isigaw: "INA NINYO AKO! MAHALIN NYO NAMAN AKO!"Sige, dumadrama na ako. Masisira na ang make up ko nito eh.Salamat ha, pinakinggan mo ako.Ay sorry, di ko nasabi pangalan ko.Pilipinas nga pala.

WIERD ?!

why do some peeps always the government takes the blame? every time the government do something good they always blame and the peeps wud say "WOW! ang ganda naman ginawa ng gobyerno... isa na namang walang kwentang proyekto".... i think people should educate about what the government can do for the people... like the lyrics in "Maling Akala" "Naglayas sa bahay akala madali ang buhay... Ngayon ay nagsisisi dahil di nakapagtapos..." we really need to educate the masses... they always listen to all gossips about government... ok enough for that... i'm still wondering about those government projects... lets name a few... OVERPASS - all over metro manila have these but still why some people dont used it? i mean ginawa nila yun para mailigtas sa disgrasya ang mga filipino bakit ganun hindi pa rin ginagamit? dami paring pasaway na pinoy... i saw this 1 in C5 tinayo nila yung overpass pero hindi pa rin nila ginagamit at may sign board na no crossing ginagamit ba natin ang utak natin or sadya lang tau na walang pakialam sa mga ginagawa ng government for safety... hindi ko alm kung tanga lang ba ang pinoy eh.... andyan na ayaw pang gamitin... tinatamad ba tayong umakyat-baba
ng hagdan...FUCK!!! diba ang WIERD!!!!